{"id":2896,"date":"2021-05-10T17:30:00","date_gmt":"2021-05-10T15:30:00","guid":{"rendered":"https:\/\/www.projectgort.nl\/?p=2896"},"modified":"2021-05-10T17:37:17","modified_gmt":"2021-05-10T15:37:17","slug":"marinus-rinus-zweedijk-ochtend-10-mei-1940","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.projectgort.nl\/index.php\/2021\/05\/10\/marinus-rinus-zweedijk-ochtend-10-mei-1940\/","title":{"rendered":"Marinus (Rinus) Zweedijk &#8211; Ochtend 10 Mei 1940"},"content":{"rendered":"\n<p><\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-embed is-type-rich is-provider-twitter wp-block-embed-twitter\"><div class=\"wp-block-embed__wrapper\">\n<blockquote class=\"twitter-tweet\" data-width=\"550\" data-dnt=\"true\"><p lang=\"nl\" dir=\"ltr\">Op <a href=\"https:\/\/twitter.com\/hashtag\/10mei?src=hash&amp;ref_src=twsrc%5Etfw\">#10mei<\/a> 1940 zag mijn opa de Duitse vliegtuigen die bommen op vliegveld <a href=\"https:\/\/twitter.com\/hashtag\/Waalhaven?src=hash&amp;ref_src=twsrc%5Etfw\">#Waalhaven<\/a> gooiden. Hij besloot naar zijn werk te fietsen, over de <a href=\"https:\/\/twitter.com\/hashtag\/Willemsbrug?src=hash&amp;ref_src=twsrc%5Etfw\">#Willemsbrug<\/a>, tussen de Duitse parachutisten en Nederlandse soldaten door. Lees hier zijn verhaal: <a href=\"https:\/\/t.co\/Ro0XyHHRz2\">https:\/\/t.co\/Ro0XyHHRz2<\/a><\/p>&mdash; Marius Zweedijk (@zweedijk) <a href=\"https:\/\/twitter.com\/zweedijk\/status\/1391662397719465984?ref_src=twsrc%5Etfw\">May 10, 2021<\/a><\/blockquote><script async src=\"https:\/\/platform.twitter.com\/widgets.js\" charset=\"utf-8\"><\/script>\n<\/div><\/figure>\n\n\n\n<p>In overleg met de heer Zweedijk het verhaal van zijn opa integraal hieronder op de website geplaatst.<\/p>\n\n\n\n<p>Leidschendam maart \u201890&nbsp;<br><br>Ik ben kortgeleden 71 jaar geworden&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>Wat Rotterdam in de Meidagen van 1940 overkwam heb ik als 21 jarige jongeman&nbsp; meebeleefd. Het lijkt mij verstandig mijn nu bijna 50 jaar oude herinneringen eens op te&nbsp; schrijven. Ik zal proberen dat zo eerlijk mogelijk te doen, want niet alles wat ik deed was&nbsp; even weloverwogen.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>Ik woonde toen nog in het ouderlijk huis aan de Dreef in tuindorp Vreewijk; ik werkte als&nbsp; hulpmonteur bij de Gemeentelijke Telefoondienst aan de Botersloot en had een meisje in&nbsp; Kralingen.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>10 mei 1940 \u2019s Morgensvroeg&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>Ik werd opgeschrikt door schoten uit een mitrailleur. Toen ik mijn bed uitsprong en het&nbsp; slaapkamergordijn opende zag ik een Fokker G1 overkomen. Het vliegtuig met de dubbele&nbsp; staart vloog laag over in een \u201cwaggelende\u201d vlucht en gaf korte vuurschoten.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>\u201cWeer een grensschendig\u201d, was mijn eerste gedachte, want enkele dagen hiervoor had ik&nbsp; heel hoog een Dornier verkenningsvliegtuig \u2013 een vliegend potlood \u2013 over zien komen. Toen&nbsp; werd niet geschoten.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>Het was een grensschending, maar w\u00e0t voor een. Snel gewassen en aangekleed en toen&nbsp; samen met mijn ouders in de tuin \u2013 waardoor een veel groter stuk van de hemel zichtbaar&nbsp; werd \u2013 gaan kijken naar wat er in de lucht gebeurde.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>Boven het vliegveld Waalhaven zag ik een aantal vliegtuigen. De \u00e9\u00e9n na de ander zag ik&nbsp; in een duikvlucht bommen afwerpen. De rookpluimen van de ontploffende bommen hadden&nbsp; al een respectabele hoogte bereikt, voordat over de ca 5 km tussenliggende afstand, ook de&nbsp; ontploffingen hoorbaar werden.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>Het was ons toen klaar en duidelijk; het was oorlog!&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>De vliegtuigen die bommen gooiden waren Stuka\u2019s. Daarna kwamen de veel tragere Junkers&nbsp; 52 die boven Waalhaven parachutisten aanvoerden.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>Omdat ik inmiddels naar de Groene Hilledijk (hoek Dreef) gelopen was, kon ik vandaar, waar&nbsp; toen nog een goed uitzicht was in de richting Waalhaven, het neerdalen van de&nbsp; parachutisten goed zien.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>\u201cIk ga naar de telefoondienst\u201d zei ik mijn ouders. \u201cDaar zullen ze me wel nodig hebben\u201d was&nbsp; mijn overlegging. Het zal wel zo zijn dat het hebben van een meisje in Kralingen mijn&nbsp; plichtsgevoel heeft aangewakkerd.&nbsp;&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>Na het ontbijt waarbij mijn moeder ook de middagboterham voor mij klaarmaakte kon ik&nbsp; op stap gaan.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>Ik pakte mijn fiets, mijn pakje boterhammen en ging op weg, de Dreef uit en rechtsaf de&nbsp; Groene Hilledijk op. Het zal toen ca zeven uur geweest zijn.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>Even voorbij de kruising met de Walravenstraat zag ik een groepje vrouwen en \u00e9\u00e9n&nbsp; Nederlandse soldaat. De soldaat had een geweer in de aanslag en de vrouwen wezen naar&nbsp; een woning op de eerste verdieping. \u201cDaar woont een NSBer\u201d riepen ze. De soldaat legde&nbsp; aan en schoot door het raam naar binnen.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>Ik fietste er voorbij me ervan vergewissende dat ik door deze schietende soldaat niet&nbsp; geraakt zou worden.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>Overigens zag de Groene Hilledijk en later ook de Beijerlandse laan er verlaten uit.&nbsp; Hetzelfde gold ook voor de spoorwegovergangen bij het \u201cSluisje\u201d en de Rosestraat. Anders was het bij het naderen van het Stieltjesplein. Daar dromden groepjes mensen bij&nbsp; elkaar en daar zag ik de eerste Duitse soldaten. E\u00e9n van hen plakte een oranjerood&nbsp; omrande bekendmaking aan aan de muur van de toenmalige RK kerk. Andere Duitse soldaten waren bezig om met auto\u2019s, vrachtauto\u2019s ed de toegang tot de&nbsp; klepbrug over de Koningshaven af te grendelen.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>Het voetpad over de brug was nog vrij en d\u00e0\u00e0r fietste ik overheen. Ik dacht nog \u2013 omdat ik&nbsp; over het voetpad fietste &#8211; : \u201cAls ze daar maar niks van zeggen.\u201d Niemand zei wat.<\/p>\n\n\n\n<p>Ik fietste door de van der Takstraat de Willemsbrug op.&nbsp;&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>Eenmaal op de Willemsbrug gekomen zag ik aan de rechterzijde nabij het oude&nbsp; Maasstation een watervliegtuig op drijvers dobberen. Ik weet nu niet meer zeker of er ook&nbsp; nog een tweede vliegtuig was.&nbsp;&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>Al fietsende over het rijwielpad van de Willemsbrug hoorde ik mitrailleurs schieten. Van&nbsp; het Bolwerk in de richting van de Boompjes ging het met ratelende vuurstoten Prrrr.. Prrr.. . Van de Rederijstraatging het over de Boompjes in de richting van het Bolwerk Tok \u2013 Tok \u2013 Tok.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>Ik had al eens gelezen dat je niet al te lang met een mitrailleur mocht schieten omdat&nbsp; anders zo\u2019n ding te heet zou worden.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>Ik fietste dus maar door over de brug in de veronderstelling dat als ik aan de&nbsp; rechtermaasoever aan zou komen die mitrailleurs een poosje zouden moeten stoppen. En dat was ook zo!&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>Nadat ik de Willemsbrug over gereden was ging ik rechtsaf en fietste ik het Bolwerk \u00e0f. Halverwege het Bolwerk kroop een Duitse soldaat in de tijgersluipgang, dwz op de&nbsp; ellebogen met een geweer in de armen, het Bolwerk \u00f2p. Ik fietste om die man heen. Ook&nbsp; keek ik nog even om en zag op de spoorbrug een kennelijk aan de buik gewonde man liggen&nbsp; waaroverheen enkele Duitse soldaten gebukt stonden.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>Ik fietste van het Bolwerk de Jan Kuitenbrug op en zag toen links, op het&nbsp; spoorwegviaduct, Duitsers lopen met het geweer in de aanslag.&nbsp;&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>Eenmaal over de Jan Kuitenbrug gekomen met aan mijn linkerhand het \u201cWitte huis\u201d zag ik&nbsp; over de Gelderse kade een vrachtauto aankomen met Nederlandse soldaten. Zij reden in de&nbsp; richting Jan Kuitenbrug \u2013 Bolwerk. Naar mijn mening zouden deze mensen hun ongeluk&nbsp; tegemoet rijden. Ik sprong van mijn fiets af en ging daarmee dwars op de weg staan.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>De vrachtauto stopte, een korporaal (?) stapte uit en vroeg verbaasd :\u201dWat is er meneer?\u201d&nbsp; Ik zei: \u201cEr zijn Duitsers op het Bolwerk en op de spoorbrug. Pas op, want als je hier bij het&nbsp; \u201cWitte huis\u201d om de hoek kijkt kan je ze al zien!\u201d&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>De korporaal salueerde, zei: \u201cDank u wel meneer\u201d en toen tegen de soldaten in de auto:&nbsp; \u201cUitstapen jongens.\u201d&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>Ik zag nog dat het allemaal recruten waren en fietste door in de richting van Plan C&nbsp; waarna ik over de verlaten Korte Hoogstraat reed in de richting van de Hoogstraat. Op de Hoogstraat aangekomen wilde ik door de Hoofdsteeg, achterom het oude stadhuis,&nbsp; via de Kipstraat naar de Botersloot rijden.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>In de hoofdweg echter lag, achter een dekking van een paar zandzakken, een&nbsp; Nederlandse soldaat met een geweer in de aanslag. De soldaat zei: \u201cMeneer stoppen; je&nbsp; mag hier niet door.\u201d&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>Ik stapte af en zei: \u201cJa maar ik moet naar het telefoongebouw aan de Botersloot.\u201d Ik kon&nbsp; van die plaats het gebouw haast aanwijzen. De soldaat zei: \u201cAls je doorrijdt schiet ik!\u201d Ik&nbsp; vroeg hem: \u201cMag ik dan wel door de Moriaansteeg?\u201d Hij zei: \u201cDat kan me niet schelen maar&nbsp; als je hier doorrijdt dan schiet ik.\u201d&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>Ik fietste om door de Moriaansteeg en kwam via een klein stukje Kipstraat op de&nbsp; Botersloot. Voor de ingang van het telefoongebouw stonden een soldaat en een politieagent.&nbsp; Die vroegen aan mij: \u201cWat moet u meneer?\u201d Ik antwoordde hun dat ik hier werkte en naar&nbsp; binnen wilde.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>De agent zei tegen de soldaat: \u201cHij ziet er nog al eerlijk uit, wat doen we met \u2018m?\u201d, \u201cLaat&nbsp; \u2018m d\u2019r maar in\u201d zei de soldaat.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>Eenmaal binnengekomen kon ik samen met mijn collega\u2019s gaan beginnen om grote&nbsp; aantallen abonnees af te sluiten!&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>(Marinus Zweedijk)&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p><em>Overgetypt van papier door Marius Zweedijk &#8211; kleinzoon (Utrecht, mei 2016)<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>In overleg met de heer Zweedijk het verhaal van zijn opa integraal hieronder op de website geplaatst. Leidschendam maart \u201890&nbsp; Ik ben kortgeleden 71 jaar geworden&nbsp; Wat Rotterdam in de&nbsp;[ &hellip; ]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":2899,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[60],"tags":[],"class_list":["post-2896","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-meidagen-1940","col-sm-6 col-md-4"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.projectgort.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2896","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.projectgort.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.projectgort.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.projectgort.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.projectgort.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2896"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/www.projectgort.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2896\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2898,"href":"https:\/\/www.projectgort.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2896\/revisions\/2898"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.projectgort.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/2899"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.projectgort.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2896"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.projectgort.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2896"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.projectgort.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2896"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}